Motylki 18.05-22.05.2020

18 – 22.05.2020 rok

 

               Temat:  Moja rodzina

 

Cel: wyrażanie uczuć i emocji wobec rodziny.

 

1.„Mama” – rozwiązanie zagadki słownej.

Codziennie mocno mnie przytula.

Bierze mnie często na kolana.

Zawsze z nią mogę porozmawiać,

bo to jest moja kochana… (mama)

 

2. Opowiadanie J. Papuzińskiej Jak nasza mama zreperowała księżyc.

Mama opowiadała, że obudziła się w nocy, bo księżyc świecił jej prosto w twarz. Wstała z łóżka, aby zasłonić okno. I wtedy usłyszała, że ktoś pochlipuje na dworze. Więc wyjrzała oknem, ciekawa, co tam się dzieje. I zobaczyła, że księżyc świeci na niebie z bardzo smutną miną, a po brodzie, osłoniętej małą białą chmurką, płyną mu łzy.

– Co ci się stało? – spytała nasza mama. Dlaczego płaczesz?

– Buuuu! – rozpłakał się wtedy księżyc na cały głos – chciałem zobaczyć, jak wygląda z bliska wielkie miasto, spuściłem się na dół, zaczepiłem o wysoką wieżę i obtłukłem sobie rożek!

Księżyc odsunął białą chmurkę i mama zobaczyła, że ma utrącony dolny róg. Wyglądał

zupełnie jak nadłamany rogalik.

– Co to będzie! – lamentował księżyc. – Kiedy zrobię się znów okrągły, będę wyglądał

jak plasterek sera nadgryziony przez myszy! Wszyscy mnie wyśmieją!

– Cicho – powiedziała mu mama. – Cicho, bo pobudzisz dzieci. Chodź tu na balkon, połóż się na leżaku i poświeć mi, a ja spróbuję wymyślić jakąś radę na twoje zmartwienie.

Księżyc podpłynął do balkonu i ułożył się ostrożnie na leżaku. A mama założyła szlafrok, pantofle i poszła do kuchni. Cichutko wyciągnęła stolnicę, mąkę, jaja, śmietanę i zagniotła wielki kawał żółciutkiego ciasta. Z tego ciasta ulepiła rożek, taki, jakiego brakowało księżycowi.

– Siedź teraz spokojnie – powiedziała – to ci przyprawię ten twój nieszczęsny rożek. Okleiła mama księżycowi brodę ciastem, równiutko, i wylepiła taki sam rożek, jak ten, co się obtłukł. Potem wzięła jeszcze parę skórek pomarańczowych i tymi skórkami, jak plastrem, przylepiła ciasto do księżyca.

– Gotowe! – powiedziała. – Za kilka dni rożek ci przyrośnie i będziesz mógł te plasterki wyrzucić. Ale pamiętaj, na drugi raz nie bądź gapą, omijaj sterczące dachy i wysokie wieże. Przecież mogłeś się rozbić na kawałki!

 

3. „Mama i księżyc” – rozmowa na temat treści opowiadania.

– Co usłyszała mama, gdy wstała, żeby zasłonić okno?

– Kogo zobaczyła mama, gdy wyjrzała przez okno?

– Dlaczego księżyc płakał?

–W jak sposób księżyc obtłukł sobie rożek?

– Co mama obiecała księżycowi?

–W jaki sposób mama naprawiła księżyc?

– O co mama poprosiła księżyc?

 

4. „Co moja mama robi w domu?” – zabawa ruchowo-naśladowcza. Dz. Naśladuje czynności

wykonywanych w gospodarstwie domowym: prasowanie, odkurzanie, wieszanie prania, noszenie toreb z zakupami. R. odgaduje, jak nazywa się ta czynność. Następuje zamiana ról.

5. „Pomóż mamie naprawić księżyc” – ćwiczenia w opowiadaniu. Wykonanie ćwiczeń

z KP4, s. 26. Opowiadanie bajki przez dzieci na podstawie ilustracji oraz naklejanie wyciętego z kolorowego papieru rogu księżyca na ostatnim obrazku.

 

6. „Namaluję moją mamę” – praca plastyczna. Malowanie farbami portretu mamy. Dzieci

szykują sobie samodzielnie warsztat pracy: kartony A3, pędzle, kolorowe farby plakatowe,

pojemniki z wodą, wykorzystując wybrane przez siebie kolory, malują portrety mam. Po skończonym malowaniu porządkują swoje miejsce pracy.

https://www.youtube.com/watch?v=MeRTMshkHJs

7.Wywłuchanie wiersza Urszuli Piotrowskiej Mama, gwiazdy, łąka i promyk słońca.

A każda gwiazda to uśmiech mamy,

więc nocą sobie z nimi mrugamy.

I kołysankę znają mamusi:

moja dziecinko, uśnij już, uśnij.

A ukwiecona łąka majowa

to najpiękniejsze mamusi słowa.

Kiedy uplotę z tych kwiatów wianek,

wtedy wśród płatków usłyszę mamę.

A promyk słońca na mojej głowie

to dłoń mamusi, tyle wam powiem.

Głaszcze policzki, plecki i ręce

i tych promyków jest coraz więcej.

– Opowiedzieć ten wiersz własnymi słowami?

– Do czego porównano w wierszu uśmiech mamy?

– Do czego każde z was porównałoby uśmiech swojej mamy?

– Czym są opisane w wierszu: „łąka majowa” i „promyk słońca”?

– Czy podobają się wam takie określenia?

 

8. „Co wyczarują rodzice?” – opowiadanie o ilustracji. Wykonanie ćwiczeń z KP4, s. 27.

Zgadnij, co wyczarują rodzice z dziećmi. Nalep obok ilustracji to, co udało im się zrobić.

Jakie jeszcze inne rzeczy można wyczarować wspólnie z rodzicami?

 

9. „Koraliki dla mojej mamy” – ćwiczenie manualne. Nawlekanie na kolorową wstążeczkę

pokolorowanych wcześniej mazakami lub farbami rurek makaronowych.

„Kwiatek” – zabawa plastyczna z wykorzystaniem kolorowego papieru, guziczków, bibuły,

sznureczków, kleju, nożyczek i kartonu. Wykonanie laurki według własnego pomysłu.

 

10. Przyjęcie pod śliwami opowiadanie  Urszuli Piotrowskiej.

Ciocia Ania jest siostrą naszego dziadka. Co roku organizuje w swoim ogrodzie przyjęcie dla całej rodziny! To już taka tradycja. Ciocia piecze tort, a my przynosimy całe góry pyszności i pomagamy we wszystkich przygotowaniach.

– Potrzebuję kogoś silnego do noszenia stołów i krzeseł! – woła tata.

Każdy z chłopaków jest siłaczem, a zwłaszcza mój kuzyn Kuba. Ciągle chce nas podnosić,

jakbyśmy byli jakimiś sztangami. I po chwili pod śliwami stoją różne krzesła, taborety oraz wielki wiklinowy fotel z altanki. To tron dla cioci. Mama przykrywa go chustą ze złotym haftem, żeby chociaż trochę tron przypominał.

Najmłodsze dzieci rozkładają sztućce, a dziadek tłumaczy, jak to należy robić. Mówi wierszyk i wystukuje rytm na łyżeczkach:

Bo ważne jest wielce, gdzie leżą widelce.

Na lewo od noży je trzeba położyć.

– Która to lewa, dziadku? – pyta mała kuzynka Lilka i podnosi ręce w górę.

– Ta, na której nosisz bransoletkę – odpowiada ciocia Ania.

– Ale ja nie mam bransoletki – dziwi się dziewczynka.

Wtedy ciocia przywiązuje jej koronkową kokardkę na lewą rękę i woła:

– A właśnie, że masz!

Ciocia ma zawsze w kieszeni zapas takich bransoletek.

Potem siadamy do połączonych stołów i objadamy się, że aż strach. Wreszcie dzieci mogą odejść od stołu. Grzecznie dziękujemy i teraz cały ogród należy do nas. A dorośli siedzą dalej i dyskutują, jak naprawić świat. A jak już go naprawią, to tańczą lub śpiewają. A my razem z nimi. Bardzo, bardzo lubię rodzinne spotkania u cioci Ani.

– Kim jest ciocia Ania?

– Co piecze ciocia, aby ugościć swoją rodzinę?

– Czym zajmują się tata i starsi chłopcy podczas przygotowań do przyjęcia?

– Co szykuje mama dla cioci Ani?

– Co należy do obowiązków najmłodszych dzieci?

 

11. „Zapraszamy do stołu” – pokaz. R. na rozłożonej serwetce ustawia naczynia obiadowe: talerz płaski, na nim talerz głęboki, po prawej stronie nóż, łyżkę, a po lewej widelec. Nad talerzem R. kładzie łyżeczkę, a obok niej po prawej stronie stawia kubek. Następnie prosi dzieci o opisanie właściwego sposobu nakrywania stołu. Dzieci w ciągu całego dnia ćwiczą kolejno właściwe ułożenie naczyń i sztućców.

 

12. „Smakołyki i koraliki” – ćwiczenia w liczeniu. Wykonanie ćwiczeń z KP4, s. 28–29.

Liczenie dzieci i smakołyków ułożonych na talerzach. Dorysowywanie tylu smakołyków, żeby każde dziecko miało po jednym przysmaku. Kolorowanie kwiatów z serduszek według wzoru. Dorysowywanie tylu korali na sznurku, ile wskazuje kod.

 

13. „Zawody” – praca z obrazkiem. Wykonanie ćwiczeń z KP4, s. 30–31.

– Jakie zawody wykonują dorośli przedstawieni na ilustracjach?

– Jakich przedmiotów używają w swojej pracy?

– Kim chcesz zostać, gdy dorośniesz?

14. Gimnastyka

https://www.youtube.com/watch?v=InxomdEHL8M

15. „Kto to taki?” – rozwiązywanie zagadek słownych.

Przynosi ludziom listy,

paczki i reklamy. (listonosz)

 

Ona szyje na maszynie

piękne suknie i spódniczki.

Igłą sprawnie i dokładnie

przyszyje guziczki. (krawcowa)

 

Każdej nocy pracuje.

Miesza ciasto i wałkuje.

Bułki, chleby i chałeczki

z mąki wyczaruje. (piekarz)

 

Gdy masz katar, gorączkę,

on zawsze ci pomoże.

Przepisze lekarstwa,

skieruje nad morze. (lekarz)

 

Na skrzyżowaniu porządku pilnuje,

Jak trzeba to i ruchem pokieruje (policjant)

 

16. Dorota Gellner Święto Taty – nauka wiesza na pamięć.

Dziś jak tylko z łóżka wstałam,

zaraz Tatę uściskałam!

Uściskałam z całej siły i wrzasnęłam:

– Tato miły!

Nos do góry! Uszy też!

Dziś jest święto Taty, wiesz?

Każdy Tata je obchodzi,

Ty też obchodź!

Co Ci szkodzi?

A jeżeli nie dasz rady

zjeść tej całej czekolady,

tortu, lodów i piernika –

znajdziesz we mnie pomocnika!

 

17. Piosenka dla taty.

https://www.youtube.com/watch?v=ktMMksJTb6M

  

 

Drzewo genealogiczne - to najpopularniejsza forma przedstawiania powiązań pomiędzy daną osobą i jej przodkami. Zwykle przodków danej osoby przedstawiamy w postaci drzewa prostego, w którym dana osoba stanowi pień a jej przodkowie w kolejnych pokoleniach stanowią coraz to wyższe poziomy gałęzi.

 

 

Źródło: przedszkolankowo.pl