Motylki 18.05-22.05.2020

18 – 22.05.2020 rok

 

               Temat:  Moja rodzina

 

Cel: wyrażanie uczuć i emocji wobec rodziny.

 

1.„Mama” – rozwiązanie zagadki słownej.

Codziennie mocno mnie przytula.

Bierze mnie często na kolana.

Zawsze z nią mogę porozmawiać,

bo to jest moja kochana… (mama)

 

2. Opowiadanie J. Papuzińskiej Jak nasza mama zreperowała księżyc.

Mama opowiadała, że obudziła się w nocy, bo księżyc świecił jej prosto w twarz. Wstała z łóżka, aby zasłonić okno. I wtedy usłyszała, że ktoś pochlipuje na dworze. Więc wyjrzała oknem, ciekawa, co tam się dzieje. I zobaczyła, że księżyc świeci na niebie z bardzo smutną miną, a po brodzie, osłoniętej małą białą chmurką, płyną mu łzy.

– Co ci się stało? – spytała nasza mama. Dlaczego płaczesz?

– Buuuu! – rozpłakał się wtedy księżyc na cały głos – chciałem zobaczyć, jak wygląda z bliska wielkie miasto, spuściłem się na dół, zaczepiłem o wysoką wieżę i obtłukłem sobie rożek!

Księżyc odsunął białą chmurkę i mama zobaczyła, że ma utrącony dolny róg. Wyglądał

zupełnie jak nadłamany rogalik.

– Co to będzie! – lamentował księżyc. – Kiedy zrobię się znów okrągły, będę wyglądał

jak plasterek sera nadgryziony przez myszy! Wszyscy mnie wyśmieją!

– Cicho – powiedziała mu mama. – Cicho, bo pobudzisz dzieci. Chodź tu na balkon, połóż się na leżaku i poświeć mi, a ja spróbuję wymyślić jakąś radę na twoje zmartwienie.

Księżyc podpłynął do balkonu i ułożył się ostrożnie na leżaku. A mama założyła szlafrok, pantofle i poszła do kuchni. Cichutko wyciągnęła stolnicę, mąkę, jaja, śmietanę i zagniotła wielki kawał żółciutkiego ciasta. Z tego ciasta ulepiła rożek, taki, jakiego brakowało księżycowi.

– Siedź teraz spokojnie – powiedziała – to ci przyprawię ten twój nieszczęsny rożek. Okleiła mama księżycowi brodę ciastem, równiutko, i wylepiła taki sam rożek, jak ten, co się obtłukł. Potem wzięła jeszcze parę skórek pomarańczowych i tymi skórkami, jak plastrem, przylepiła ciasto do księżyca.

– Gotowe! – powiedziała. – Za kilka dni rożek ci przyrośnie i będziesz mógł te plasterki wyrzucić. Ale pamiętaj, na drugi raz nie bądź gapą, omijaj sterczące dachy i wysokie wieże. Przecież mogłeś się rozbić na kawałki!

 

3. „Mama i księżyc” – rozmowa na temat treści opowiadania.

–– Co usłyszała mama, gdy wstała, żeby zasłonić okno?

–– Kogo zobaczyła mama, gdy wyjrzała przez okno?

–– Dlaczego księżyc płakał?

––W jak sposób księżyc obtłukł sobie rożek?

–– Co mama obiecała księżycowi?

––W jaki sposób mama naprawiła księżyc?

–– O co mama poprosiła księżyc?

 

4. „Co moja mama robi w domu?” – zabawa ruchowo-naśladowcza. Dz. Naśladuje czynności

wykonywanych w gospodarstwie domowym: prasowanie, odkurzanie, wieszanie prania, noszenie toreb z zakupami. R. odgaduje, jak nazywa się ta czynność. Następuje zamiana ról.

5. „Pomóż mamie naprawić księżyc” – ćwiczenia w opowiadaniu. Wykonanie ćwiczeń

z KP4, s. 26. Opowiadanie bajki przez dzieci na podstawie ilustracji oraz naklejanie wyciętego z kolorowego papieru rogu księżyca na ostatnim obrazku.

 

6. „Namaluję moją mamę” – praca plastyczna. Malowanie farbami portretu mamy. Dzieci

szykują sobie samodzielnie warsztat pracy: kartony A3, pędzle, kolorowe farby plakatowe,

pojemniki z wodą, wykorzystując wybrane przez siebie kolory, malują portrety mam. Po skończonym malowaniu porządkują swoje miejsce pracy.

https://www.youtube.com/watch?v=MeRTMshkHJs

7.Wywłuchanie wiersza Urszuli Piotrowskiej Mama, gwiazdy, łąka i promyk słońca.

A każda gwiazda to uśmiech mamy,

więc nocą sobie z nimi mrugamy.

I kołysankę znają mamusi:

moja dziecinko, uśnij już, uśnij.

A ukwiecona łąka majowa

to najpiękniejsze mamusi słowa.

Kiedy uplotę z tych kwiatów wianek,

wtedy wśród płatków usłyszę mamę.

A promyk słońca na mojej głowie

to dłoń mamusi, tyle wam powiem.

Głaszcze policzki, plecki i ręce

i tych promyków jest coraz więcej.

–– Opowiedzieć ten wiersz własnymi słowami?

–– Do czego porównano w wierszu uśmiech mamy?

–– Do czego każde z was porównałoby uśmiech swojej mamy?

–– Czym są opisane w wierszu: „łąka majowa” i „promyk słońca”?

–– Czy podobają się wam takie określenia?

 

8. „Co wyczarują rodzice?” – opowiadanie o ilustracji. Wykonanie ćwiczeń z KP4, s. 27.

Zgadnij, co wyczarują rodzice z dziećmi. Nalep obok ilustracji to, co udało im się zrobić.

Jakie jeszcze inne rzeczy można wyczarować wspólnie z rodzicami?

 

9. „Koraliki dla mojej mamy” – ćwiczenie manualne. Nawlekanie na kolorową wstążeczkę

pokolorowanych wcześniej mazakami lub farbami rurek makaronowych.

„Kwiatek” – zabawa plastyczna z wykorzystaniem kolorowego papieru, guziczków, bibuły,

sznureczków, kleju, nożyczek i kartonu. Wykonanie laurki według własnego pomysłu.

 

10. Przyjęcie pod śliwami opowiadanie  Urszuli Piotrowskiej.

Ciocia Ania jest siostrą naszego dziadka. Co roku organizuje w swoim ogrodzie przyjęcie dla całej rodziny! To już taka tradycja. Ciocia piecze tort, a my przynosimy całe góry pyszności i pomagamy we wszystkich przygotowaniach.

– Potrzebuję kogoś silnego do noszenia stołów i krzeseł! – woła tata.

Każdy z chłopaków jest siłaczem, a zwłaszcza mój kuzyn Kuba. Ciągle chce nas podnosić,

jakbyśmy byli jakimiś sztangami. I po chwili pod śliwami stoją różne krzesła, taborety oraz wielki wiklinowy fotel z altanki. To tron dla cioci. Mama przykrywa go chustą ze złotym haftem, żeby chociaż trochę tron przypominał.

Najmłodsze dzieci rozkładają sztućce, a dziadek tłumaczy, jak to należy robić. Mówi wierszyk i wystukuje rytm na łyżeczkach:

Bo ważne jest wielce, gdzie leżą widelce.

Na lewo od noży je trzeba położyć.

– Która to lewa, dziadku? – pyta mała kuzynka Lilka i podnosi ręce w górę.

– Ta, na której nosisz bransoletkę – odpowiada ciocia Ania.

– Ale ja nie mam bransoletki – dziwi się dziewczynka.

Wtedy ciocia przywiązuje jej koronkową kokardkę na lewą rękę i woła:

– A właśnie, że masz!

Ciocia ma zawsze w kieszeni zapas takich bransoletek.

Potem siadamy do połączonych stołów i objadamy się, że aż strach. Wreszcie dzieci mogą odejść od stołu. Grzecznie dziękujemy i teraz cały ogród należy do nas. A dorośli siedzą dalej i dyskutują, jak naprawić świat. A jak już go naprawią, to tańczą lub śpiewają. A my razem z nimi. Bardzo, bardzo lubię rodzinne spotkania u cioci Ani.

–– Kim jest ciocia Ania?

–– Co piecze ciocia, aby ugościć swoją rodzinę?

–– Czym zajmują się tata i starsi chłopcy podczas przygotowań do przyjęcia?

–– Co szykuje mama dla cioci Ani?

–– Co należy do obowiązków najmłodszych dzieci?

 

11. „Zapraszamy do stołu” – pokaz. R. na rozłożonej serwetce ustawia naczynia obiadowe: talerz płaski, na nim talerz głęboki, po prawej stronie nóż, łyżkę, a po lewej widelec. Nad talerzem R. kładzie łyżeczkę, a obok niej po prawej stronie stawia kubek. Następnie prosi dzieci o opisanie właściwego sposobu nakrywania stołu. Dzieci w ciągu całego dnia ćwiczą kolejno właściwe ułożenie naczyń i sztućców.

 

12. „Smakołyki i koraliki” – ćwiczenia w liczeniu. Wykonanie ćwiczeń z KP4, s. 28–29.

Liczenie dzieci i smakołyków ułożonych na talerzach. Dorysowywanie tylu smakołyków, żeby każde dziecko miało po jednym przysmaku. Kolorowanie kwiatów z serduszek według wzoru. Dorysowywanie tylu korali na sznurku, ile wskazuje kod.

 

13. „Zawody” – praca z obrazkiem. Wykonanie ćwiczeń z KP4, s. 30–31.

–– Jakie zawody wykonują dorośli przedstawieni na ilustracjach?

–– Jakich przedmiotów używają w swojej pracy?

–– Kim chcesz zostać, gdy dorośniesz?

14. Gimnastyka

https://www.youtube.com/watch?v=InxomdEHL8M

15. „Kto to taki?” – rozwiązywanie zagadek słownych.

Przynosi ludziom listy,

paczki i reklamy. (listonosz)

 

Ona szyje na maszynie

piękne suknie i spódniczki.

Igłą sprawnie i dokładnie

przyszyje guziczki. (krawcowa)

 

Każdej nocy pracuje.

Miesza ciasto i wałkuje.

Bułki, chleby i chałeczki

z mąki wyczaruje. (piekarz)

 

Gdy masz katar, gorączkę,

on zawsze ci pomoże.

Przepisze lekarstwa,

skieruje nad morze. (lekarz)

 

Na skrzyżowaniu porządku pilnuje,

Jak trzeba to i ruchem pokieruje (policjant)

 

16. Dorota Gellner Święto Taty – nauka wiesza na pamięć.

Dziś jak tylko z łóżka wstałam,

zaraz Tatę uściskałam!

Uściskałam z całej siły i wrzasnęłam:

– Tato miły!

Nos do góry! Uszy też!

Dziś jest święto Taty, wiesz?

Każdy Tata je obchodzi,

Ty też obchodź!

Co Ci szkodzi?

A jeżeli nie dasz rady

zjeść tej całej czekolady,

tortu, lodów i piernika –

znajdziesz we mnie pomocnika!

 

17. Piosenka dla taty.

https://www.youtube.com/watch?v=ktMMksJTb6M

  

 

Drzewo genealogiczne - to najpopularniejsza forma przedstawiania powiązań pomiędzy daną osobą i jej przodkami. Zwykle przodków danej osoby przedstawiamy w postaci drzewa prostego, w którym dana osoba stanowi pień a jej przodkowie w kolejnych pokoleniach stanowią coraz to wyższe poziomy gałęzi.

 

 

Źródło: przedszkolankowo.pl