Motylki 30.03-03.04.2020

30.03 – 03.04.2020 rok

 

                  Rodzicu,

ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne Twoje i Twojego dziecka spędzacie czas w domach. Bardzo Państwa zachęcamy do wspólnych rozmów, wszelkiego rodzaju gier planszowych ,układania puzzli czy wykonywania wspólnych prac plastycznych. Na naszej stronie umieszczane są sposoby na spędzanie czasu wolnego z dziećmi dla poszczególnych grup - zachęcamy m.in. do pobierania kart pracy czy korzystania z propozycji zabaw. Warto też odwiedzić następujące strony poświęcone dzieciom:

https://przedszkolankowo.pl/2017/03/08/wiosenne-karty-pracy-zestaw-1/

https://www.superkid.pl/grafomotoryka

https://panimonia.pl/2020/03/19/edu-paka-przedszkolaka-100-stron-zadan/

https://panimonia.pl/2020/03/18/zabawy-ruchowe-i-gimnastyczne-dla-przedszkolakow/

https://szaloneliczby.pl/przedszkole/

https://drive.google.com/drive/folders/1php5bu6a25FJUd1j-3pbN8c1cJnSKGtK

http://bystredziecko.pl/wiosna-strefa-tematyczna/

https://eduzabawy.com/karty_pracy/

Godne polecenia są eksperymenty, które możemy wykonać w domu. Ciekawe pomysły i inspiracje znaleźć można pod poniższym adresie:

https://mojedziecikreatywnie.pl/2015/04/eksperyment-chemiczne-jojo/

 

Ćwiczenia gimnastyczne – dzieci wykonują ćwiczenia razem z Rodzicem

Przybory: szarfy ( szarfa może zastąpić szal )
I.
Przygotowanie: Dziecko i Rodzic maszerują w różnych kierunkach.
1. Ćwiczenia dużych grup mięśniowych. Dziecko i Rodzic stoją w rozsypce, szarfę trzymają w obu
rękach. Na sygnał unoszą wysoko ręce i wykonują obszerne krążenia całego tułowia
w każdą stronę. Później, stojąc w miejscu, naprzemiennie wysoko unoszą kolana i dotykają szarfy.
II.
2. Ćwiczenie kształtujące mięśnie tułowia – skłony. Dzieci szarfę złożoną na pół trzymają oburącz. Na sygnał wykonują skłon w przód, wyciągają przed siebie wyprostowane ręce. Następnie prostują się,wyciągają ręce wysoko nad głowę i powtarzają ćwiczenie.
3. Ćwiczenie kształtujące mięśnie tułowia – skręty. Dzieci stają w parach z Rodzicem. Stają tyłem
do siebie w odległości małego kroku. Na swój umówiony sygnał odwracają się w tę samą
stronę i dotykają się szarfami. Powtarzają skręt tułowia ze zmianą kierunku.
4. Ćwiczenie równowagi z ćwiczeniem stopy. Dzieci stają przed łóżkiem, szarfę kładą na podłodze przed sobą w niewielkiej odległości od łóżka. Starają się złapać szarfę palcami stopy i położyć na łóżku.
5. Zabawa z czworakowaniem „Bieg piesków”. Dzieci (pieski) ustawiają się w rzędach na
wyznaczonej linii. Naprzeciwko, w niewielkiej odległości od dzieci, Rodzic ustawia pachołek (pachołek może zastąpić jakiś przedmiot np. pufa, piłka, miś itp.). Na sygnał  na czworakach dochodzą do pachołka, okrążają go, po czym wstają i jak najszybciej biegną na swoje miejsce. Wygrywa osoba, która pierwsza ukończy bieg.
6. Skoki. Dzieci stoją w rozsypce, rozłożoną szarfę kładą na podłodze przed sobą. Włączamy ulubioną piosenkę dziecka, dzieci poruszają się swobodnie po sali. Gdy muzyka ucichnie, obunóż wskakują
do kręgu i wyskakują. Następnie, wykonują to samo ćwiczenie, ale na jednej nodze.
III.
7. Ćwiczenie wyprostne. Dziecko i Rodzic stoją w rozsypce, rozkładają szarfę, wchodzą do środka
utworzonego kręgu i pozostają w nim w siadzie skulnym. Na sygnał Rodzica dzieci powoli się prostują, wspinają się na palce, wyciągają ręce nad głową, po czym wracają do poprzedniej pozycji. Ćwiczenie powtarzają 2–3 razy.
8. Ćwiczenie o nieznacznym ruchu. Dziecko i Rodzic maszerują, śpiewając znaną piosenkę. Składają szarfy w wyznaczonym miejscu .

 

W teatrze

1.„Wizyta w teatrze” – rozmowa kierowana na podstawie doświadczenia dzieci związanegoz wizytą w teatrze.
Najważniejszym miejscem w każdym teatrze jest scena, na której występują aktorzy, i widownia,na której siedzą widzowie. Aby wejść na przedstawienie, należy kupić bilet w kasie, i zostawić ubranie wierzchnie w szatni. Przed wejściem na widownię zawsze stoi bileter, który sprawdza zakupione bilety i wskazuje nasze krzesło z numerem w odpowiednim rzędzie na widowni. Rozpoczęcie przedstawienia sygnalizuje gong lub dzwonek, po trzecim dzwonku powinna zapaść cisza, gasną światła nad widownią, rozpoczyna się przedstawienie. Często składa się ono z dwóch części.Pomiędzy nimi jest przerwa, która w teatrze nazywa się antraktem. Można wówczas zwiedzać foyer. Jest to hol, gdzie można obejrzeć plakaty, rekwizyty teatralne w gablotach, portrety lalek i aktorów. Podczas przerwy można też pójść do bufetu, gdzie oferowane są napoje i przekąski.
Po skończonym przedstawieniu należy zawsze podziękować aktorom za występ, bijąc duże brawa, a gdy zapadnie kurtyna, można spokojnie wstać i wolnym krokiem opuścić widownię, udając się do szatni.

2.Teatrzyk pięciu palców” – inscenizacja Doroty Gellner Szły raz myszy.
Na kciuku N. umieszcza pacynkę – serek, na pozostałych palcach pacynki – myszki.

Szły raz myszy
(inscenizacja)
Rodzic razem z dzieckiem porusza całą dłonią.
Szły raz myszy na wycieczkę.
Szaroburym szły sznureczkiem.
Nagle pierwsza zapiszczała:
po Rodzic razem z dzieckiem rusza tylko palcem wskazującym.

– Ja bym skwerek zwiedzić chciała!
Ja bym chciała zwiedzić skwerek,
bo na skwerku leży serek!
Rodzic razem z dzieckiem porusza całą dłonią.
Patrzcie! W serek wbiła ząb –
nikt już jej nie ruszy stąd!
Rodzic razem z dzieckiem porusza palcem środkowym.
Druga mysz zmęczona sapie:
Muszę sprawdzić coś na mapie.
– Ale co to? W mapie dziury?!
Ktoś mi z mapy wygryzł góry,
dwie doliny oraz rzeczkę!
Więc jak mam iść na wycieczkę?
Też zostanę na tym skwerku.
Mój ząb też się zmieści w serku
Rodzic razem z dzieckiem porusza całą dłonią.
W końcu wszystkie tu zostały,
chociaż plany inne miały.
Z apetytem zjadły serek,
resztki mapy na deserek
i pisnęły: – Fajnie było!
Blisko, ładnie, bardzo miło,
tanio było też szalenie...
No i świetne wyżywienie!!!

3.„W Teatrze Bajka” – wykonanie KP3, s. 38–39. Kolorowanie liter w neonie teatru. Nalepianie
paluszkowych pacynek na palcach prawej dłoni w takiej samej kolejności, jak na lewej.

 

4. „Lalki teatralne” – omówienie.

– Pacynki – nakładane na dłoń aktora i poruszane palcami.
– Marionetki – poruszane od góry nitkami i drucikami.
– Jawajki – poruszane od dołu ręką animatora oraz za pomocą drutów.
– Kukiełki – lalka na patyku poruszana od dołu.
– Lalki teatru cieni – poruszane za pomocą kijów i widzialne na oświetlonym ekranie.
 

5. „Zastanów się i powiedz” – wypowiedzi dzieci na podstawie ilustracji w KP3, s. 39. Powiedz, które z tych lalek występują w teatrze i jakie postaci mogą odgrywać.

 

6. „Kukiełka z supełka” – technika. Prezentacja i wykonanie kukiełki z jednorazowej torebki
foliowej – zawiązanie supełków, obcięcie zbędnych elementów, naklejenie na patyku za pomocą taśmy dwustronnej.

7. „Znajdź różnice” – ćwiczenie percepcji wzrokowej. Wykonanie KP3, s. 40. Wyszukiwanie 7 szczegółów, którymi różnią się rysunki, zaznaczanie różnic na dolnym rysunku.

8.„Zagraj ze mną” – zabawy przy stolikach z wykorzystaniem planszowych gier z kostką,
memo, kart typu „Piotruś”.

9.„Jak to powiedzieć?” – eksperymentowanie głosem. Wypowiadanie tego samego zdania na różne sposoby zależne od postaci, jaką ma odegrać wybrane dziecko. Np.: Dziś są Twoje urodziny, dzień radosny dla rodziny. Wszyscy powtarzają zdanie kilkakrotnie, a następnie Rodzic podaje nazwę postaci, w którą mają się wcielić dzieci, pytając, jak to zdanie powiedzia­łaby Królewna Śnieżka, jej macocha, wilk, babcia, malutkie dziecko, straszny potwór itp.

10. „Ukryty Pinokio” – ćwiczenie spostrzegawczości wzrokowej. Kolorowanie obrazka zgodnie z kodem. Nazywanie ukrytej postaci. Wypowiadanie się na temat, dlaczego bohaterowi wydłużał sie nos. Wykonanie ćwiczenia 4 z KP3, s. 41.

11. „W teatrze” – stworzenie wspólnie z Rodzicem Kodeksu Kulturalnego Widza.
– Należy założyć elegancki strój z szacunku dla aktorów.
– Należy unikać rozmów podczas przedstawienia.

– Przekąski należy spożywać tylko podczas przerwy (antraktu) w wyznaczonym do tego miejscu.
– Nagradzać brawami aktorów po zakończonym spektaklu.
– Pamiętać o widzach siedzących za nami.
– Należy wyłączyć telefony komórkowe.
– Przed wyjściem z widowni trzeba sprawdzić, czy przy naszym miejscu panuje porządek.
– Należy pamiętać o cichym otwieraniu i zamykaniu krzeseł, na których siadamy.
 

12. „Na którym fotelu?” – rozpoznawanie cyfr od 1 do 8. Wykonanie ćwiczeń 2 i 3 z KP3, s. 41.
Określanie miejsc, na których siedziały dzieci, które niepoprawnie zachowywały się w teatrze.

13. „Pantomima”– improwizacja ruchowa. Dzieci naśladują określone czynności bez użycia
rekwizytów np.: dźwiganie ciężkiego stołu, obserwowanie wyścigu kolarskiego, malowanie ściany.

14. „Tajemnicze rekwizyty” – zabawa twórcza. Każde dziecko przynosi na środek dywanu
jeden dowolny przedmiot niebędący zabawką. Zadaniem dzieci jest nadanie rzeczy innego  przeznaczenia, np. miska może stać się kapeluszem, ołówek czarodziejską.
 

15. „Kurtyna” – ćwiczenia graficzne z wykorzystaniem kredek ołówkowych. Dzieci projektują wygląd kurtyny, rysując na niej różne wzory, szlaczki itp.

16. „Cień” – rozwiązanie zagadki słownej

To coś dziwnego za tobą chodzi,
nie chce opuścić, nawet gdy poprosisz.
Bawi się z tobą w domu i na łące.
Zobaczysz to, kiedy świeci Słońce. (cień)

„Znajdźmy cień” – zabawa badawcza. O ile to możliwe, zabawę przeprowadzamy przy zasłoniętych oknach. W widocznym dla wszystkich dzieci miejscu Rodzic kładzie biały karton, a na kartonie biały przedmiot. Za pomocą latarki oświetla go w taki sposób, aby dzieci mogły zaobserwować poruszanie się cienia w zależności od ustawienia źródła światła. Następnie Rodzic ustawia biały karton w pozycji pionowej tak, aby powstał ekran. W kierunku ekranu kieruje światło lampy lub silnie świecącej latarki. Przy pomocy dłoni pokazuje dzieciom różne postaci. Również dzieci mogą pokazywać postacie, układając swoje dłonie w odpowiedni sposób. Dzieci mogą eksperymentować cieniem w ciągu całego dnia.

17. W ogródku – Dorota Gellner
Wyszłam sobie do ogródka.
Może spotkam krasnoludka?
Może w cieniu pod drzewami
siedzi z dziećmi i z wnukami?

O! Coś rusza się pod krzakiem!
Eee.. to jakiś ptak z pisklakiem.
Ptak z pisklakiem, pisklak z ptakiem,
biegną szybko za robakiem.
Przeleciało coś nad płotem!
Czy to krasnal samolotem?
Nie! To ważka. Strasznie wielka!
Przezroczyste ma skrzydełka.
Oj! Za drzewem ktoś tak stuka.
Pewnie krasnal wnuków szuka.
Nie! To dzięcioł dziobem pukał
i niechcący mnie oszukał.
Kto tak pędzi w stronę norki?
Czyżby krasnal z wielkim workiem?
Nie! To przecież mysia norka,
a przed norką mysz. Bez worka.
Co tak brzęczy? Czy to mucha?
Czy też krasnal radia słucha?
Przeszukałam pół ogródka,
nie znalazłam krasnoludka.
Ale może, kto to wie,
krasnoludek znajdzie mnie?

18. „Czyj to cień?” – ćwiczenie percepcji wzrokowej. Wykonanie ćwiczeń 1 i 2 z KP3, s.42. Łączenie liniami lalek z ich cieniami. Rysowanie po śladzie i kolorowanie kukiełek.

19. „Dekoracja z guzików” – zabawa plastyczna. Do przyklejonych na kartonie guzików, dzieci dorysowują kredkami pastelowymi obrazek według własnego pomysłu.